Owal twarzy - dlaczego zmienia się z wiekiem i jak go poprawić
Zmiana owalu twarzy jest wynikiem procesów zachodzących jednocześnie w skórze, tkance tłuszczowej, więzadłach, mięśniach i strukturach kostnych. Może prowadzić do mniejszej wyrazistości linii żuchwy i zmiany proporcji dolnej części twarzy. Dobór terapii zależy od dominującej przyczyny.
Dlaczego owal twarzy zmienia się z wiekiem?
Owal twarzy nie jest tworzony wyłącznie przez skórę. Na kontur dolnej części twarzy wpływają kości, tkanka tłuszczowa, więzadła, mięśnie i skóra.
Z wiekiem struktury te zmieniają się w różnym tempie. Może dochodzić do zmian objętości i położenia tkanki tłuszczowej, przebudowy kości, osłabienia podparcia tkanek oraz zmniejszenia jędrności i elastyczności skóry.
Efektem może być mniej wyraźna linia żuchwy, pojawienie się tzw. chomików lub zmiana proporcji pomiędzy środkową i dolną częścią twarzy.
Ponieważ podobna zmiana konturu może mieć różne przyczyny, plan terapii powinien wynikać z analizy anatomii całej twarzy.
Co wpływa na zmianę owalu twarzy?
Zmiany skóry. Utrata sprężystości i postępująca wiotkość zmniejszają zdolność skóry do podtrzymywania konturu.
Zmiany tkanki tłuszczowej. Z wiekiem poszczególne przedziały tłuszczowe mogą zmieniać objętość i położenie.
Więzadła i tkanki podporowe. Zmiany ich właściwości wpływają na położenie tkanek miękkich.
Przebudowa kości twarzy. Starzenie obejmuje również struktury kostne, które stanowią podporę dla tkanek.
Indywidualna anatomia. Kształt żuchwy, brody i rozmieszczenie tkanek wpływają na to, kiedy zmiany konturu stają się widoczne.
Kiedy warto skonsultować zmianę owalu twarzy?
Stopniowa zmiana owalu jest zwykle elementem starzenia i nie oznacza choroby.
Konsultacja przed zabiegiem służy określeniu, czy dominującym problemem jest jakość skóry, wiotkość, utrata lub przemieszczenie objętości, budowa kostna czy kilka czynników jednocześnie.
Nagła asymetria twarzy, osłabienie mięśni lub zaburzenia czucia nie są typowym objawem starzenia i wymagają pilnej oceny medycznej.
MOŻLIWE METODY
Metody postępowania dobieramy do charakteru problemu
Dobór metody zależy od obrazu klinicznego, przyczyny problemu, jego nasilenia oraz indywidualnych potrzeb skóry. Poniżej pokazujemy metody, które mogą być brane pod uwagę po odpowiedniej kwalifikacji.
Czego unikać przy korekcji owalu twarzy?
Nie należy zakładać, że każda zmiana owalu wymaga dodawania objętości. W części przypadków nadmierne wypełnianie może pogarszać proporcje twarzy.
Nie warto również traktować wiotkości skóry, utraty jędrności i zmiany owalu jako tego samego problemu.
Plan terapii powinien uwzględniać całą twarz, a nie wyłącznie pojedynczą linię lub punkt widoczny na zdjęciu.
WIEDZA
Najczęstsze pytania.
Dlaczego linia żuchwy staje się mniej wyraźna?
Może wynikać z połączenia zmian skóry, tkanek miękkich, więzadeł, tkanki tłuszczowej i struktur kostnych.
Czy zmiana owalu oznacza wiotką skórę?
Nie zawsze. Wiotkość może być jednym z elementów, ale znaczenie mają również głębsze struktury twarzy.
Czy wypełniacz zawsze poprawia owal?
Nie. Wypełniacz ma określone zastosowania, ale nie jest właściwym rozwiązaniem dla każdej przyczyny zmiany konturu.
Czy można poprawić owal bez operacji?
U wybranych pacjentów procedury niechirurgiczne mogą poprawić określone elementy konturu, ale ich możliwości są ograniczone i zależą od anatomii oraz stopnia zmian.
Jak dobiera się terapię owalu twarzy?
Na podstawie analizy skóry, objętości tkanek, ich położenia, struktury kostnej i proporcji całej twarzy.
ŹRÓDŁA
Źródła i literatura.
- Mendelson B, Wong CH. Changes in the facial skeleton with aging: implications and clinical applications in facial rejuvenation. Aesthetic Plastic Surgery. 2012;36(4):753-760.
- Coleman SR, Grover R. The anatomy of the aging face: volume loss and changes in 3-dimensional topography. Aesthetic Surgery Journal. 2006;26(1S):S4-S9.
- American Society of Plastic Surgeons (ASPS). Materiały dotyczące starzenia twarzy i procedur odmładzających.
POWIĄZANE WSKAZANIA
Zobacz także.
NASTĘPNY KROK
Zacznijmy od konsultacji.
Podczas konsultacji oceniamy potrzeby, wskazania i dotychczasowe postępowanie. Dopiero na tej podstawie określamy, czy dana metoda ma właściwe miejsce w planie terapii.