Wypadanie włosów - przyczyny i kiedy potrzebna jest diagnostyka
Wypadanie włosów może mieć wiele przyczyn, od łysienia androgenowego i telogenowego po choroby skóry głowy, niedobory lub zaburzenia ogólnoustrojowe. Przed rozpoczęciem terapii kluczowe jest ustalenie rodzaju utraty włosów i wykluczenie przyczyn wymagających leczenia.
Kiedy wypadanie włosów staje się problemem?
Włosy naturalnie przechodzą przez cykl wzrostu, przejścia i spoczynku, dlatego codzienna utrata pewnej liczby włosów jest fizjologiczna.
Problem pojawia się, gdy utrata włosów wyraźnie się zwiększa, utrzymuje przez dłuższy czas albo prowadzi do widocznego przerzedzenia. Wypadanie może być rozlane, dotyczyć określonych obszarów lub prowadzić do powstawania ognisk bez włosów.
Najczęstsze przyczyny mają odmienne mechanizmy i wymagają różnego postępowania. Dlatego samo określenie wypadanie włosów nie jest wystarczającym rozpoznaniem.
Co może powodować wypadanie włosów?
Łysienie androgenowe. Jest częstą, uwarunkowaną genetycznie postacią postępującego przerzedzenia włosów.
Łysienie telogenowe. Rozlane wypadanie może pojawić się kilka miesięcy po chorobie, gorączce, operacji, porodzie, dużym stresie lub innych obciążeniach organizmu.
Łysienie plackowate. Jest chorobą autoimmunologiczną prowadzącą do powstawania ognisk utraty włosów.
Niedobory i choroby ogólnoustrojowe. Zaburzenia tarczycy, niedobór żelaza i inne problemy zdrowotne mogą wpływać na cykl włosa.
Choroby skóry głowy. Stan zapalny, infekcje i łysienia bliznowaciejące wymagają diagnostyki dermatologicznej.
Leki i czynniki mechaniczne. Niektóre leki oraz przewlekłe naprężanie włosów mogą prowadzić do ich utraty.
Kiedy wypadanie włosów wymaga konsultacji?
Konsultacja dermatologiczna jest wskazana przy nagłym lub nasilonym wypadaniu, powstawaniu ognisk bez włosów, świądzie, bólu, zaczerwienieniu lub bliznowaceniu skóry głowy.
Ocena jest również potrzebna, gdy przerzedzenie stopniowo postępuje lub współistnieją objawy ogólnoustrojowe.
Przed zabiegami wspomagającymi wzrost włosów warto ustalić rozpoznanie. Terapia odpowiednia dla łysienia androgenowego nie musi być właściwa dla telogenowego czy bliznowaciejącego.
MOŻLIWE METODY
Metody postępowania dobieramy do charakteru problemu
Dobór metody zależy od obrazu klinicznego, przyczyny problemu, jego nasilenia oraz indywidualnych potrzeb skóry. Poniżej pokazujemy metody, które mogą być brane pod uwagę po odpowiedniej kwalifikacji.
Czego unikać przy wypadaniu włosów?
Nie należy rozpoczynać suplementacji dużymi dawkami witamin i mikroelementów bez potwierdzenia niedoboru lub wskazania medycznego.
Nie warto odkładać diagnostyki przy szybko postępującej lub ogniskowej utracie włosów.
Należy unikać przewlekłego, silnego napinania włosów oraz zabiegów, które wyraźnie uszkadzają włosy lub podrażniają skórę głowy.
WIEDZA
Najczęstsze pytania.
Ile włosów dziennie można normalnie tracić?
Codzienna utrata części włosów jest elementem ich naturalnego cyklu. Ważniejsza od dokładnej liczby jest wyraźna zmiana względem własnej normy i postępujące przerzedzenie.
Czy stres może powodować wypadanie włosów?
Silne obciążenie organizmu może być jednym z czynników prowadzących do łysienia telogenowego, które często pojawia się z opóźnieniem.
Czy niedobór żelaza może mieć znaczenie?
Może. Przy podejrzeniu niedoboru potrzebna jest jednak właściwa diagnostyka, a nie suplementacja w ciemno.
Czy osocze bogatopłytkowe działa na każdy rodzaj wypadania włosów?
Nie. Może być rozważane w wybranych wskazaniach, ale nie zastępuje diagnostyki i leczenia przyczyny utraty włosów.
Kiedy wypadanie włosów jest szczególnie niepokojące?
Gdy jest nagłe, ogniskowe, szybko postępuje lub towarzyszą mu ból, stan zapalny albo bliznowacenie skóry głowy.
ŹRÓDŁA
Źródła i literatura.
- Almohanna HM, Ahmed AA, Tsatalis JP, Tosti A. The role of vitamins and minerals in hair loss: a review. Dermatology and Therapy. 2019;9(1):51-70.
- American Academy of Dermatology Association (AAD). Hair loss: Diagnosis and treatment.
- DermNet. Hair loss.
NASTĘPNY KROK
Zacznijmy od konsultacji.
Podczas konsultacji oceniamy potrzeby, wskazania i dotychczasowe postępowanie. Dopiero na tej podstawie określamy, czy dana metoda ma właściwe miejsce w planie terapii.